Yaz İletişim ve Reklam Ajansı

  /  Genel   /  ÇALIŞMA HAYATININ EVRELERİ

ÇALIŞMA HAYATININ EVRELERİ

Başlangıç: İşe zamanına gelir, biraz erken ayrılır. Öğle aralarında uzun kalır. Hayatının büyük çoğunluğunu iş dışı dünya oluşturur. Gerçek sorumlulukları yoktur. Klavyesinin etrafındaki kırıntıları temizlemek gibi işleri yapmaktan hoşlanır. Tüm gün iş arkadaşlarıyla gevezelik yapıp, internette gezindikten sonra maaşını almak onu çok mutlu eder. Yaşam onun için harikadır.

Giriş: Zamanında gelir ve zamanında ayrılır. Patronu mesaiye kalmasını istediğinde önemli hisseder ve duraksamadan kalır. IBM tanıtımı için seçildiğini arkadaşlarına övünerek anlatır. 25 dolar ikramiyeyi ölümsüz şirket sadakatinin göstergesi olarak görür. Yemeğini masasında yemeye başlar. Yaşam onun için güzeldir.

İşçi: İşten geç çıkmaya başlar. Asla işe gelmemek için “hastayım” demez. Anlamsız projeler için tamamıyla sorumlu olur. Baş ağrıları ile işe gelir. Kişisel hayatı bozulmaya başlamıştır. Ufak tefek zamlar ve promosyonlarla heyecanlanır. Yaşam onun için iyidir.

Eleman: İşe erken gelmeye başlar. Sık sık geç çıkar. Öğle yemeğini her gün masasında yer. İş dışında bir ya da iki arkadaşı kalmıştır. Yanlış bir şey yapıldığında şirkete zarar vermeyecek nitelikte ama önemli sorumluluklar almıştır. Hala maç bileti bulmak gibi fırsatları değerlendirmek için zamanı vardır. Hayat şöyle böyledir.

İkinci seviye: İşe erken gelir. Genelde işten son ayrılan kişidir. Hayat raporlar ve bir yığın gereksiz numaradan ibarettir. Kendine olan saygısı, şirketinin ve üstlerindekinin bakışına bağlıdır. Tüm çek defterini statüsünü gösterecek şeylere harcar. Tüm yaşamı işi olmuştur ve işini sever. Eve gidince tek yapabildiği TV seyretmektir. Yaşam streslidir.

Üçüncü seviye: İkinci seviyedekilere ek olarak, yaptığı iş şirketin başarılarını etkiler. Aldığı yüksek maaşa rağmen işini sevmez. Çok fazla sayıda borcu vardır ama almak istediği dev ekran TV’den vazgeçmek istemez. Boş gününde ne yapacağını bilemez. Yaşam artık cehennem olmuştur. Müdür: Diğer insanlara ne yapmaları gerektiğini söyler. Gücü sever. Gün boyunca yapılamayan işleri bitirmek için geç saatlere kadar çalışır. Arkadaşlarının beş katı kadar iş tedarikçisi vardır. Ev hayatı bozulmaya başlamıştır. Hayat stres doludur. Orta kademe yönetici: Önemli çalışanlarını, kalemlerini ve geri dönüşüm kutusunu önemsemeye başlar. Hala geç saatlere kadar çalışıyordur ama sadece iş toplantıları veya müşteriler için. Ev hayatı ve arkadaşları yoktur. Yaşam”eh işte”dir. Yüksek kademe yönetici: Raporlara bakmak ve toplantılarda konuşmaktan hoşlanır. Genelde zamanında işten çıkar. Diğer yüksek kademe yöneticilerle buluşup golf oynayacaksa daha erken ayrılır. Bir tane bile jean’i yoktur, toplu taşıma araçlarını unutmuştur. Hayat güzeldir. Üst düzey yönetici: Büyüyen servetine ve çocuklarına rağmen işe gelir. Çünkü çalışmak onun için bir eğlencedir. “Liberya’da pazar payımız olsun” gibi şeyler söyler ve bir iki ay içinde olur. Eğer olmazsa, “Neden Liberya’da pazar payımız olmasın?” diyerek daha fazla çalışmalıdır. Hayat mükemmeldir.

Yorum yap

Sizi Arayalım